و زمان میگذرد

بی هیچ نام نشان و اثری

که منه خسته دل تن مرده

به تمنای طلوع توی بی معرفتم

و خوب از قدیمم میگن منتظران ایوبند

مراقب خودت باش

امشبزدیم و میزنم به سلامتیه اون یاری که از زندگیم رفت... اما هنوز از این دل لعنتی نرفته.....!!!! به سلامتی اونیکه تا بود ؛ امید بود ... نفس بود ... آرامش بود ... رویا بود ... ولی خاطره شد ... بغض شد ... درد شد ... کابوس شد ... به سلامتیه کسی که عادت کردم بهنبودنش، ولی باز دلم بودنش رو میخواد..... سلامتی اون بی معرفتی که همه کار کردم واسه برگشتنش اما فهمیدم دیگه ازم سیر شده....... سلامتی اون که ازش خبر ندارمو دلم واسه صداش یه ذره شده....... سلامتی اونی که الان بدون من خوشه و حتی شاید دیگه اسمم یادش نیست..... سلامتیتنها ماه زندگیم که بعد رفتنش حتی شبام هم سوت و کور شده... ماه من , ماه بمان.